Welkom op onze website

Wij zijn blaaskapel "The Rolling Tones" een clubje muzikanten uit dordrecht die het heerlijk vinden om met elkaar muziek te maken, Wij spelen moderne nummers en ouderwetse meezingers hierdoor zijn wij overal inzetbaar waar men gezellige muziek wil horen.

Ben je toevallig op zoek naar een leuke kapel en kan je een blaasinstrument bespelen en ook muziek lezen schroom dan niet en kom eens langs op onze repetitieavond van 20.00 tot 22.00 uur op de maandagavond.

Kijk eens rustig rond op onze site en wees welkom bij een optreden van onze gezellige kapel.

Het zit er weer op, en daar zit je dan opeens zomaar in je uppie zonder je maatjes om je heen onbelangrijke dingen te doen dat men dagelijks leven noemt. Carnaval is voorbij..... Wat een ellende!
Echt een mega ACDzonderC (After Carnavals Dip), soms denk je dat je gek wordt. Helaas dachten andere mensen dat al langer van me dus opeens stonden er mannen met witte jassen voor de deur die me ipv een leesmap aan te praten een trui met mouwen aan de verkeerde kant probeerden aan te trekken en daar helaas in slaagden.
Gelukkig werd ik naar een bijzonder vriendelijke meneer gebracht die ik het hele verhaal vertelde, en het met mij eens was dat er niet zoveel aan de hand was.
"Meneer ik begrijp het al, u heeft gewoon een tekort aan The Rolling Tones, ik schrijf een receptje, ehh ik kort de naam even in tot TRT"
Jammer genoeg had ook deze dokter een bijzonder slecht handschrift en leek het net alsof er tekort aan TBS stond op het recept, dus voorlopig mag ik nog even niet naar huis.

Nou ja er zijn ergere dingen zullen we maar zeggen, bijvoorbeeld zwemmen in geld en dan verzuipen, verplicht naar een concert van de seniorencoverband van K3 moeten, een algeheel verbod op chocolade, enzovoorts enzovoorts.
Het goede nieuws is dat ik nu tijd zat heb om een verslagje te schrijven van de geweldige tijd met the Rolling Tones tijdens carnaval 2013!
Dusss pak even wat te eten, zorg dat er water in de kom van de goudvis zit want anders gaat ie dood, en lees verder want we hebben heel wat beleefd....

Om alvast in de stemming te komen was er de week voor Carnaval een heuse proloog. Nadat we in november al bij de prinseninstallatie bij Nar Veure te gast waren geweest, gingen we op 2 februari voor het echte werk.
Ook dit keer was het thema Flower Power, en natuurlijk hadden we wederom onze outfits en ons repertoire daarop aangepast. Het was leuk om te zien dat er mensen bij ons optreden in november goed opgelet hadden en zo onder de indruk waren van onze kleding dat er kosten nog moeite werden gespaard om er exact hetzelfde uit te zien. Er liepen dan ook een aantal wannabe-Tones door de zaal.
Dit keer hoefden we niet zo heel vroeg te spelen, en konden we dus eerst nog genieten van de optredens van diverse andere kapellen. Optredens gingen lekker, al was het wel weer errug warm in onze mooie blousen. De bloemetjes hebben genoeg water gekregen in ieder geval.
We hebben ons weer prima vermaakt, en konden haast niet wachten tot het volgende weekend.

Vrijdag 8 februari was het dan zover, de officiële start van Carnaval 2013 voor the Rolling Tones!
We waren te gast bij het diamentenbal van de Merweboeren in het Bolleke te Dordrecht. Vorig jaar waren we daar ook al te gast tijdens het Rode Kruis bal, en dat was erg gezellig dus we hadden er heel veel zin in.
In tegenstellig tot vorig jaar hadden we niet gekozen voor onze spaanse outfits, maar gewoon voor de blauwe jasjes. Toch waren sommige Tones niet te herkennen, blauw haar, wit haar, geen idee wie het waren, pas toen ze een instrument pakten om te gaan spelen had ik ongeveer een vermoeden wie wie was.
Spelen ging lekker, de sfeer zat er goed in en het publiek deed leuk mee. Na het optreden was er tijd om wat te drinken, bierviltjespoker te spelen en natuurlijk keken we of we onze grootste fan van het jaar ervoor weer konden spotten. Sommigen menen haar gezien te hebben, anderen dachten van niet, in ieder geval hoefde niemand zijn of haar lachen in te houden bij het kijken naar de paal die het Bolleke op zijn plaats houdt.
De Merweboeren zelf verzorgden ook een paar optredens die avond, waar we met zijn allen erg van genoten hebben. Hier en daar verdween in de tussentijd het blauwe en witte haar van sommige Tones, waardoor de verwarring nog meer toenam. Marcel was op een gegeven moment zelfs zo in de war dat hij bij de verkeerde kapel stond mee te blazen!
Uiteindelijk was het dan toch zover dat de avond afgelopen was en we op huis aan moesten, en we onze jassen aan wilden trekken. Dat viel nog niet mee. We hebben sinds kort allemaal prachtige blauwe jassen, maar ja die zien er allemaal hetzelfde uit dus het duurde even voordat iedereen de juiste jas gevonden had.

Nadat we zaterdag allemaal uit hadden kunnen slapen was het s'avonds weer tijd voor ons volgende optreden, dit keer bij het Narretrappersbal eveneens te Dordrecht.
We hadden hier zowaar een kleedkamer tot onze beschikking die precies groot genoeg was voor ons. Jammer genoeg moesten er nog 2 andere kappellen bij dus het was wat krapjes maar dat mocht de pret niet drukken.
Kledingkeuze was dit keer vrij maar het thema van de avond was Saturday Night Fever, dus vrijwel iedereen had wel iets vauds aan.
Er was best veel publiek aanwezig, we hadden het weer lekker naar ons zin en voor we het wisten waren we aan de beurt om te spelen. Ons eerste optreden was in de zaal boven en daar was het prima spelen. Het optreden ging dan ook erg lekker.
Het tweede optreden die avond was in de zaal beneden, daarvoor moesten we eerst kilometers door wat ijskouden partytenten lopen. Het zaaltje beneden was klein, erg warm en er was een bijzonder enthousiaste DJ aanwezig die eigenlijk liever ook een instrument had willen leren bespelen. Gelukkig had ie zijn sirene nog dacht ie bij zichzelf waarmee hij ons dan ook tijdens ons optreden zo goed mogelijk probeerde te begeleiden. Desondanks ging het optreden nog vrij aardig, waarna we weer door de kou op weg gingen naar onze XL kleedkamer om daarna weer lekker te genieten van de muziek van de andere aanwezige kapellen en zangers.

Zondag konden we nog wel een beetje uitslapen, maar we hadden een druk schema voor de boeg. Eerst spelen bij het kindercarnaval in Breda, en daarna bij de verlichte optocht in Berghem.
Nadat we verzameld hadden bij de Boei in Dordt gingen we bijna op tijd op pad naar Breda. Er stonden geen files, niemand had een lekke band (of meer dan één wat natuurlijk nog lastiger is), dus we waren zo in Breda.
We moesten spelen in Parkzicht dat bij aankomst nog vrij leeg was. We hadden wel een paar groupies en onze trouwste kleine fans meegenomen, dus we waren sowieso verzekerd van het allerleukste publiek! Toen we begonnen met spelen werd de tent echter voller en voller, en de sfeer zat er al snel in. Natuurlijk ook onze Berenhit gespeeld voor de kleintjes, alleen Maja was er niet Bij dit keer want daar hadden we geen tijd meer voor.
Ondertussen was het erg gezellig geworden in Parkzicht, waardoor we natuurlijk te laat vertrokken richting Berghem.

Berghem was nog wel even een stukje rijden, helaas kwamen we net ietsiepietsie te laat aan om nog met de auto's het dorp in te mogen. Angelique gooide nog al haar charmes in de strijd om de officials te overtuigen ons toch door te laten, maar dat mocht helaas niet baten en we moesten dus buiten het dorp parkeren en gaan lopen.
Voor de mensen die nog nooit in Berghem geweest zijn, het is maar ietsjes kleiner dan Parijs dus je verdwaalt er zo. We hadden niet echt een idee waar we heen moesten lopen, maar gelukkig konden we zo nu en dan wat mensen de weg vragen en herkenden we hier en daar wat gebouwen aan het dak. Uiteindelijk kwamen we op een prachtig verlicht plein uit, en een official wees ons naar het buurthuis (ofzo) waar koffie en broodjes voor ons klaar stonden.
Na lekker wat gegeten en gedronken te hebben was het tijd om naar onze plek langs de route van de verlichte optocht te gaan waar we zouden gaan spelen. Daar aangekomen bleek dat de optocht wat vertraging had, dus we moesten even een tijdje wachten. Dat kwam goed uit want zo hadden onze groupies de tijd om ons te vinden in Berghem.
Toen we gewend waren aan de aangename temperatuur in het zalencentrum waar we aan het wachten waren was het dan toch zover om naar buiten te gaan. De optocht kwam voorbij en het was tijd om te spelen. Veel van de wagens die voorbij kwamen waren voorzien van bepaald niet kinderachtige muziekinstallaties waardoor spelen soms bijzonder uitdagend werd, maar wat een prachtige creaties kwamen er langs, we keken onze ogen uit!
We speelden diverse nummers voor een steeds wisselend publiek, en probeerden tussendoor een beetje warm te blijven en waren dan ook heel blij met onze nieuwe Rolling Tones jassen.
Net voordat de eerste bevriezingsverschijnselen in begonnen te treden kwam de laatste wagen voorbij, en zat ons optreden erop. We werden nog getrakteerd op een lekkere beker erwtensoep en liepen weer terug naar het buurthuis, waar we onder het genot van een borrel nog even gezellig met zijn allen hebben zitten kletsen alvorens op huis aan te gaan.
Natuurlijk moesten we het hele eind weer terug lopen naar de auto's door de ijzige wind, maar door in een aerodynamisch gunstige formatie te lopen wisten we toch een beetje uit de wind te blijven.

Maandag was het dan tijd om naar Helmond te gaan. Helmond was vorig jaar bijzonder goed bevallen, en dit jaar zouden we bovendien blijven slapen dus we hadden er heel erg veel zin in.
Helmond ligt helaas niet bepaald naast de deur vanuit Dordrecht, maar bijna alle Tones waren op tijd in het hotel om in te checken. Er was er eentje te laat die ook nogeens niet vanuit Dordt vertrokken was maar vanuit een dorpje op een steenworp afstand, beetje jammer dat ie allerlei smoesjes verzon zoals vastzitten in carnavalsoptochten en openstaande bruggen. Maar goed, uiteindelijk had iedereen ingecheckt, zijn of haar mooie hotelkamer gevonden en er was nog tijd voor een kop koffie alvorens we aan onze lange reeks optredens die dag moesten beginnen.
Om de dag in goede banen te leiden krijgt iedere kapel in Helmond 2 begeleiders mee, vorig jaar waren dat 2 knappe dames. In onze evaluatie na de carnaval vorig jaar waren er vreemd genoeg stemmen die een herhaling daarvan niet nodig vonden. Dit jaar werden we vergezeld door een bijzonder sympathieke meneer en mevrouw en we gingen op weg naar het eerste café waar we zouden spelen die dag.
De dag in Helmond bestaat uit het bezoeken van de diverse cafés en feesttenten in de stad waar iedere keer een paar nummers ten gehore gebracht worden, wat gedronken kan worden en zo nu en dan kom je ook nog andere kapellen tegen waar je dan naar kunt luisteren. Tijdens die tocht door de stad speel je ook één keer in de grote zaal tijdens het zogenaamde prijsbloaze, en aan het eind van de dag komen alle kapellen daar ook weer samen.
Gezien het tijdstip vroeg in de middag was er nauwelijks publiek aanwezig in het eerste café waar we moesten spelen, dus we speelden lekker een paar nummers voor het aanwezige personeel, en natuurlijk voor onze trouwe groupies die ons ook deze dag weer vergezelden.
Daarna waren we al meteen aan de beurt om in de grote zaal in de Traverse te spelen. Aan de ene kant jammer dat het nog redelijk vroeg op de dag was waardoor er nog iets minder publiek aanwezig was, aan de andere kant waren we nog redelijk fris en fruitig wat toch wel lekker is aangezien iedereen in de grote zaal het beste optreden van de dag wil geven.
Al spelend liepen we met Bella Italia het podium op waar we vervolgens allemaal een plekje vonden om te staan. Toch wel spannend om in zo'n grote zaal voor zoveel publiek te spelen, maar het ging wel goed gelukkig.
Bij zo'n optreden probeert de presentator meestal ook nog een gesprekje te voeren met de kapel, en dit keer was het de beurt aan Sonja die een fantastisch leuk interview gaf (er moeten nu wel een paar tweeters van de geluidsinstallatie aldaar vervangen worden). Tenslotte sloten we af met ons favoriete nummer Mexico waarna we weer van het podium af klommen om daarna onze tocht door Helmond te vervolgen.
Naarmate het later werd, werden de feesttenten die we bezochten ook steeds voller, wat natuurlijk leuker is om te spelen. Tussen de optredens door hadden we nog tijd om wat te eten en de groepsfoto te maken. Eén van de laatste optredens was in ons hotel waar het lekker druk was en het dus bijzonder leuk spelen was.
Ons laatste optreden die dag was in het restaurant van de Traverse waar we geen mogelijkheid uit lieten om de bediening in de weg te lopen. We waren al klaar met spelen toen de Prins met zijn gevolg daar binnen kwam. De prins bleek jarig te zijn en we werden door onze begeleiders gevraagd of we even Lang zal ze leven voor hem wilden spelen. Geen probleem natuurlijk dus enthousiast begonnen we te spelen maar we konden na een paar maten al stoppen nadat we getipt werden dat meneer de prins even op het toilet zat!
Toen hij eenmaal terug was hebben we natuurlijk alsnog even Lang zal ze leven voor hem gespeeld.
Na ons laatste optreden konden we gewoon in de Traverse blijven, er was beneden een DJ aanwezig die voor de nodige muziek zorgde, en boven in de grote zaal waren er nog kapellen bezig met de grote finale. We namen afscheid van onze begeleiders en bleven nog even hangen om wat optredens van o.a. de Blueband en de Stumpers te bekijken, waarna we dan toch terug naar het hotel gelopen zijn om onze instrumenten op te bergen, en even uit te rusten alvorens we zouden gaan eten.
We hadden vorig jaar met een aantal Tones gegeten bij een leuk restaurantje in de buurt dus dit keer gingen we er met zijn allen heen. Het was erg gezellig, het eten smaakte prima, maar toen ging het een beetje mis. Aangezien ik normaal gesproken altijd naar huis moet rijden drink ik nooit, nu zouden we overnachten in Helmond en was ik verplicht om over te stappen van frisdrank naar bier (en ik kan niet zo goed tegen drank).
Na het eten liepen we terug naar het hotel, het kostte al de nodige moeite maar gelukkig hielden Wendy en Sheila me op het rechte pad. In het hotel was er nog even tijd om uit te buiken, eventueel om te kleden, en consumptiebonnen te kopen waarna we weer op pad gingen naar een café in de buurt.
Daar werd het een soort Dordts onderonsje want er waren ook diverse leden van de Stumpers aanwezig. Er werd leuke muziek gedraaid, ik weet nog dat ik nog meer gedronken heb en dat ik opeens een rode clownsneus op had. Ik zag Marco2 en Joyce nog de lucht in gaan die een soort van verticale polonaise probeerden, en Marco probeerde op een gegeven moment een kunstbloem op te eten nadat een dozijn anderen ook al een poging gewaagd hadden. Het was in ieder geval erg gezellig dus we zijn tot sluitingstijd gebleven. Sommige Tones waren daarna nog in de feeststemming en zijn nog een ander tentje in gedoken.
De volgende ochtend hoefden we niet al te vroeg op te staan, en konden we bovendien genieten van een lekker ontbijt in het hotel waarna het toch tijd werd om te vertrekken uit Helmond en op weg naar huis te gaan.

Het was inmiddels dinsdag, na een paar uurtjes thuis uit te kunnen rusten zouden we s'avonds naar Terheijden vertrekken voor onze laatste optredens van de carnaval. We verzamelden weer allemaal bij de Boei in Dordrecht om vervolgens op pad te gaan. Helaas moesten we Joyce die avond missen die geen goede smoes kon verzinnen om niet te gaan werken.
In Terheijden hebben ze wel een lekker grote ruimte voor alle kapellen die er komen spelen waar we onze spullen kwijt konden. We waren al vrij snel aan de beurt om te spelen, dus we klommen het podiumpje op (of bleven ervoor staan) en begonnen aan ons optreden. Ondanks dat we al veel gespeeld hadden de dagen ervoor ging het toch weer lekker en voor we het wisten waren we alweer klaar.
Daarna hadden we tijd om te genieten van de optredens van de andere kapellen waar een paar hele leuke tussen zaten. Peter was vooral onder de indruk van de trompetsectie van een kapel uit Breda maar was nog wat te verlegen om zich direct aan te melden bij de fanclub.
Het was erg gezellig in daar in Terheijden dus de tijd vloog voorbij en zo waren we al aan de beurt voor ons laatste optreden die avond, en tevens ons laatste optreden van de carnaval 2013. Ook dit keer ging het spelen prima, en we sloten spetterend af met Mexico.
Ook al was het erg gezellig, we waren allemaal toch een beetje moe en hadden bovendien zin in het traditionele shoarma eten aan het eind van de carnaval, dus we vertrokken relatief vroeg weer richting Dordt.
Tenslotte hebben we met zijn allen nog even lekker gegeten in de shoarma tent waarna het dan toch tijd was om de carnaval af te sluiten en afscheid van elkaar te nemen.
Jammer maar helaas, carnaval 2013 was nu echt afgelopen.

Zoals hierboven te lezen is hebben we echt een hele leuke tijd gehad tijdens de carnaval, en ik wil dan ook alle Tones hiervoor bedanken. Ook alle groupies en fans bedankt, leuk dat jullie erbij waren, hoop dat jullie volgend jaar er ook weer bij zijn.
Op naar Carnaval 2014!