Welkom op onze website

Wij zijn blaaskapel "The Rolling Tones" een clubje muzikanten uit dordrecht die het heerlijk vinden om met elkaar muziek te maken, Wij spelen moderne nummers en ouderwetse meezingers hierdoor zijn wij overal inzetbaar waar men gezellige muziek wil horen.

Ben je toevallig op zoek naar een leuke kapel en kan je een blaasinstrument bespelen en ook muziek lezen schroom dan niet en kom eens langs op onze repetitieavond van 20.00 tot 22.00 uur op de maandagavond.

Kijk eens rustig rond op onze site en wees welkom bij een optreden van onze gezellige kapel.

Afdrukken

Carnaval 2014

Ook dit jaar hadden we weer een proloog op de Carnaval, met optredens bij Nar Veure, en EBOH in de 2 weekenden ervoor.

Het thema bij Nar Veure was dit jaar Love Boat, en ik moet zeggen dat er slechts weinig bands zo goed aansloten bij dat thema als wij!
Niet veel mensen weten dat alle hoofdrolspelers in de bekende TVserie destijds in blauwe jasjes rondliepen. Helaas voor hen was er een smurfenaktiviste die beweerde dat die jasjes van smurfenbont gemaakt waren (ten strengste verboden in de VS) en konden de producenten niet blauw op wit bewijzen dat dit niet het geval was (bij gebrek aan smurfen ter vergelijking). Het gevolg hiervan was dat al het gefilmde beeldmateriaal achteraf moeizaam bewerkt moest worden waarbij de blauwe jasjes vervangen werden door andere kleding. De kleren die de acteurs lijken te dragen in de serie zijn dus allemaal special effects.

Wij vonden het originele outfit leuker, en zodoende hebben we allemaal blauwe jasjes aangetrokken. Ondanks dat we dit jaar met wat minder Tones zijn en we wat zenuwachtig waren omdat we de nieuwe nummers voor het eerst gingen spelen voor publiek, ging het allemaal prima.

Een week later waren we te gast bij EBOH. Het thema aldaar was Ter land, ter zee, en in de lucht. Wij hebben na lang beraad gekozen voor Ter zee wat betreft de keuze van onze kleding. De serie The Love Boat speelt zich grotendeels op zee af, en daarin droegen de acteurs overwegend blauwe jasjes...

In tegenstelling tot eerdere optredens bij EBOH werd er dit keer ook beneden in de Soos gespeeld, en ons eerste optreden was dan ook daar. Helaas moesten we het die dag zonder Daisy stellen, dus dat die ruimte daar wat kleiner is vonden we helemaal niet zo erg, alleen jammer dat er nog niet zoveel publiek aanwezig was.

Later op de avond moesten we boven in de zaal spelen, en was het veel drukker. Het spelen ging helemaal niet verkeerd, na afloop hebben we nog even lekker genoten van de optredens van andere bands zoals The Bloopers en Bar Gebeure.

De vrijdag erna was het dan eindelijk zover, Carnaval 2014 ging dan toch echt beginnen voor The Rolling Tones!

Het eerste optreden was s'avonds in Zevenbergen, dus we hadden afgesproken om rond 19:45 te verzamelen bij de Boei in Dordrecht. Het verzamelen duurde nogal lang, maar rond kwart over 8 konden we dan toch op weg naar Zevenbergen.

Voor ons was het de eerste keer dat we in Zevenbergen moesten spelen. Hoewel we de locatie vrij gemakkelijk konden vinden gold hetzelfde niet voor de "backstage area" in café feestmolen Verhoeven. 
We stuurden een paar Tones op verkenning maar zonder veel succes, opeens stonden ze weer naast ons zonder iets gevonden te hebben. Gelukkig vonden we uiteindelijk toch de plek waar we onze jassen en instrumenten konden opbergen.

We hadden gekozen voor zwart met roze kleding, blauw haar bleek zoooo 2013 te zijn dus dat kwam goed uit, roze is het helemaal anno 2014! We hoefden niet meteen te spelen, dus onder het genot van een drankje konden we eerst nog even genieten van de optredens van een paar lokale bandjes.

Het eerste optreden was nog wat onwennig, nieuw publiek, onbekende locatie, en iemand was ook nogeens zijn muziekboekje vergeten. Hoewel het publiek steeds enthousiaster werd waren we zelf na afloop nog niet helemaal overtuigd.

Ondertussen kwamen we steeds meer bekende gezichten tegen daar in Zevenbergen. Bar Gebeure en de Koorebouters bleken er die avond ook te spelen, erg leuke optredens weer.

Het tweede optreden ging veel beter, er was nog meer publiek aanwezig dat bovendien lekker mee deed, en ondanks een vergissinkje van een verder bijzonder sympathieke presentator, gingen we na afloop tevreden van het podium af.

Hoewel we klaar waren met spelen betekende dat alles behalve het einde van de avond voor de Tones, er waren nog zat gave optredens te zien, en het was nog veel te leuk om naar huis te gaan, dus we zijn nog best lang gebleven voordat we uiteindelijk toch op huis aan gingen.

De kop was eraf, en Zevenbergen was prima bevallen in ieder geval!

Zaterdagavond stond het volgende optreden op het programma, een thuiswedstrijd dit keer want we waren te gast bij het Narretrappersbal te Dordrecht.

Dit jaar kregen we een veel ruimere kleedkamer toegewezen, al moesten sommige Tones wel even zoeken waar die was. De kleedkamer bleek zelfs geschikt voor een groepsfoto die mede mogelijk was doordat Sonja al aanwezig was. Joyce testte nog even de akoestiek en die bleek ook dik in orde. Maar ja optreden in de kleedkamer is niks natuurlijk, dus we gingen allemaal relatief snel naar de businessclub boven. 
We moesten als één van de eersten optreden en nog niet al het publiek was al aanwezig, desondanks ging het toch weer best goed. Het tweede optreden zou pas veel later zijn, dus we hadden weer tijd zat om te kijken naar de andere optredens.

De tweede keer moesten we spelen in de kleine ruimte beneden, de schaapskooi. We kenden het inmiddels al van het jaar ervoor, en ook dit keer was het er klein, warm en vol. De DJ was wat minder aanwezig dan vorig jaar (als in: wat minder enthousiast met de apparatuur, en niet als in: te enthousiast met vuurwerk tijdens oud en nieuw) wat wel prettig was. Doordat de ruimte wat klein was hadden we wat moeite om een plekje te vinden, maar uiteindelijk stonden we toch redelijk opgesteld. Alleen Marco stond overal in de weg, dus daar konden we niet omheen spelen en zodoende kreeg ie een beetje de volle laag. Toch ging het spelen weer prima en was het publiek lekker enthousiast.

Na afloop hebben we snel de spullen weer opgeborgen in de kleedkamer, om er vervolgens weer een leuke avond van te maken. Zo leuk zelfs dat sommige Tones helemaal niet naar huis wilden :)

Zondag hoefden we wederom enkel s'avonds te spelen. Joyce vond het ritje de avond ervoor blijkbaar toch iets te heftig (en het waren echt maar 3 of 4 extra rondjes), dus ik werd praktisch voor de deur opgehaald en hoefde niet te rijden. 
We zouden weer verzamelen bij de Boei in Dordrecht om vervolgens naar Parkzicht te Breda te rijden, waar we in voorgaande jaren ook al te gast waren geweest. Ook dit keer duurde het verzamelen weer langer dan menig optreden, wat in ieder geval niet aan Peter lag, want die was keurig netjes op tijd bij de Boei, en dat op de fiets!

We waren bang dat Peter niet op tijd in Breda aan zou komen, ook al kan hij best snel fietsen, dus hebben we hem maar meegenomen in de auto. Dat was nog lang niet gemakkelijk, uiteindelijk bleek afstappen de oplossing, en hebben we zijn fiets achter gelaten in Dordt.

In Parkzicht hoefden we maar 1 keer te spelen, en bovendien wederom als een van de eersten. Toch was er al aardig wat publiek aanwezig. We hadden ons setje inmiddels wat aangepast, en dat bleek goed te werken want het publiek was meteen in de stemming, en het optreden ging dan ook prima.

Na het optreden bleven we lekker hangen om de optredens van de andere bands te bekijken. Na een tijdje vertrokken een aantal Tones richting Dongen om daar een leuke avond te beleven. De bands in Parkzicht werden in ieder geval steeds beter naarmate de avond vorderde, of naarmate het promillage alcohol in m'n bloed toenam (ik hoefde immers niet te rijden), dat weet ik niet meer precies.

Maandag hadden we een druk programma met the Rolling Tones. Overdag zouden we spelen in Made, en s'avonds bij Giegeldonk in Breda. Er werd weer verzameld bij de Boei in Dordrecht, waarna er weer zoveel mogelijk Tones in zo weinig mogelijk auto's gepropt werden en we op weg gingen naar Made.

We waren nog nooit eerder in Made geweest om te spelen, en zodoende was het even zoeken waar we precies moesten zijn en hebben we een paar extra rondjes Made gedaan. Daarbij wekte Made een beetje een uitgestorven indruk, dus we vroegen ons af wat we van deze dag moesten verwachten. Uiteindelijk vonden we dan toch waar we moesten zijn, Hotel de Korenbeurs.

We werden meteen naar een leuke ruimte gestuurd om onze spullen op te bergen, waarna we tijd hadden om de tent een beetje te verkennen, wat optredens te bekijken en nog wat te drinken. De reden van de uitgestorven indruk van Made was ook gevonden, al het volk leek hier binnen te zitten!
Er bleken drie zalen te zijn waar optredens te zien waren, er waren dan ook aardig wat bandjes aanwezig. Helaas moesten we overdag Daisy en Wendy missen, dus wij waren met 9 Tones zo'n beetje het allerkleinste bandje.

We moesten 3x spelen in Made. Het eerste optreden was in een grote zaal, met aan weerskanten een podium. Op ieder podium stond een band en dan werd er om en om een nummer gespeeld. Voor ons een heel nieuw concept, en we waren een beetje zenuwachtig of we met zo'n klein cluppie niet een beetje onder zouden sneeuwen bij de veel grotere bands aan de overkant. Dat bleek echter helemaal niet het geval, het spelen ging goed en dat was ook duidelijk te merken aan de reacties uit het publiek. Tegenover ons stond ook nogeens een hele leuke band, dus we hadden het prima naar ons zin, en het concept van om en om een nummer spelen bleek gewoon super te zijn!

Na het optreden hadden we even tijd om wat te drinken, maar vrij snel stond het tweede optreden alweer op het programma. Dit keer moesten we spelen in een wat kleiner zaaltje, dat echter wel boordevol publiek stond. Het spelen ging super en het publiek was erg enthousiast dus wij vermaakten ons weer prima op dat podium.

Wederom hadden we even wat tijd om iets te drinken, optredens te bekijken, en af te koelen aangezien het kleine zaaltje toch behoorlijk warm was. Het laatste optreden in Made was weer in dezelfde zaal als het eerste. Dit keer stond er een nog leukere band aan de overkant, en was er ook nog meer publiek aanwezig. Ook dit keer ging het spelen weer goed, en zowel het publiek als de band aan de overkant was weer enthousiast.

Aangezien we klaar waren met spelen, maar nog niet meteen weer weg hoefden hadden we nu iets meer tijd om naar diverse optredens te kijken, maar uiteindelijk begonnen we toch een beetje honger te krijgen, en werd het tijd om op weg te gaan naar Teteringen waar we met zijn allen zouden gaan eten in een restaurant.

Na wat toeristische routes en een paar verloren Tones kwam uiteindelijk toch iedereen veilig aan in Teteringen, waar ook Daisy en Wendy zich weer bij ons voegden. Joyce had een bijzonder leuk restaurant gevonden en we hadden een ruimte helemaal voor ons zelf. Het eten smaakte prima, zo goed zelfs dat de één of de andere Tone er extra lang van leek te willen genieten. Ondertussen werd er nog wild gespeculeerd over Mr. X en zijn ontbrekende gezelschap, en was er nog wat tijd voor de afdeling sterke verhalen. Uiteindelijk had iedereen toch zijn nagerecht op, en werd het tijd om te vertrekken richting Breda.

De reis naar Breda verliep een stuk soepeler en iedereen kwam min of meer gelijktijdig aan bij Lot66 in Breda. Veel Tones waren hier in het verleden al eerder geweest, maar voor sommige Tones was deze locatie onbekend. Het bleek een zaal boven een indoor kartbaan te zijn. Nadat we onze spullen in een lekker ruime kleedkamer hadden opgeborgen werd er dan ook meteen door sommige Tones geïnformeerd of een paar rondjes karten mogelijk was, maar helaas bleken we daar niet genoeg tijd voor te hebben omdat we al vrij snel aan de beurt waren om te spelen.

Het was al wat later op de avond en er was zat publiek aanwezig. Daisy en Wendy waren er weer bij dus het eerste optreden ging prima. We hadden het goed naar ons zin, en na het optreden konden we weer genieten van diverse andere bands. 
Sommige Tones kwamen hier en daar wat bekenden tegen. Sonja ook geloof ik, die was zo gezellig aan het kletsen met iemand terwijl we aan het opstellen waren voor ons tweede optreden, dat ze niet door had dat we al begonnen waren met spelen :) We raakten dan ook ietwat in de war bij het ontbreken van haar kenmerkende noten bij Festival, maar het ging allemaal gelukkig toch nog goed. Verder overigens niets dan lof, in de aanloop naar de Carnaval kon ze amper haar arm nog bewegen, maar de hele Carnaval speelde ze de sterren van de hemel op die sous.
Het tweede optreden ging dus ook weer super, waarbij we ook diverse nummers speelden waar we eerder nog niet aan toe gekomen waren.

Na het laatste optreden maakten we er weer een gezellige avond van met z'n allen alvorens op huis aan te gaan.

Dinsdagavond dan de laatste avond van de Carnaval. In tegenstelling tot voorgaande jaren, waarbij we dinsdagavond altijd speelden in Ter Heijden, zouden we dit keer spelen in De Slijterij in Tilburg. We zouden verzamelen bij de Boei in Dordrecht. Ik probeerde te laat te komen, maar was alsnog de eerste. Nadat iedereen aanwezig was gingen we op pad naar Tilburg.

We wisten niet precies waar we moesten zijn in Tilburg, maar uiteindelijk vonden we een parkeergarage niet ver van de locatie waar we moesten spelen. Vervolgens was het ook nog even zoeken naar het juiste café maar ook dat werd vrij snel gevonden. Het bleek om een niet al te breed, maar wel erg hoog pand te gaan, en we mochten onze spullen opbergen op zolder. Dat betekende dus traplopen.

De eerste trap was niet niet zo'n ramp, maar de volgende twee trappen gingen door smalle gangetjes over gammele treden, waar je, als je heel stil was en heel goed luisterde, de houtwormen zat en voldaan boertjes kon horen laten. Op zo'n moment besef je dat je altijd te laat aan een dieet begint, maar goed niks aan te doen, hup naar boven.

En weer naar beneden, alwaar we eerst nog even naar een optreden van een andere band konden kijken. Ondertussen werd het voller en voller in de tent, en we hadden dan ook best moeite om een weg te banen toen we onze instrumenten gingen halen. We hoefden die avond maar 1 keer te spelen, en dat ging ondanks dat vermoeidheid en verkoudheid een beetje begonnen toe te slaan, toch best aardig.

Het oorspronkelijke plan was om de rest van de avond daar te blijven, echter voelden we ons toch iets teveel als sardientjes in blik, dus werd er besloten om nog een laatste keer die levensgevaarlijke trip over de trappen van Tilburg te maken, om vervolgens nog even een kijkje te gaan nemen in Ter Heijden.

Na wat slalommen in de parkeergarage vertrokken we dus richting Ter Heijden, waar we weer redelijk gelijktijdig aan kwamen. Het bleek er een heel stuk minder vol te zijn dan voorgaande jaren (ze wisten natuurlijk niet dat we toch nog zouden komen), maar we konden wel nog even genieten van een optreden van Blazerus. Erg lang zijn we niet meer gebleven want veel Tones vonden het toch wel genoeg geweest, en hadden zin in de traditionele afsluiting van Carnaval in de shoarma tent in Dordt.

Joyce was zo moe dat ze liever meteen naar huis wilde, dus nadat ze afscheid genomen had van iedereen heb ik haar eerst even weggebracht om daarna weer terug te rijden naar Dordrecht, want wilde geen Shoarma mislopen natuurlijk. Alle overige Tones waren al aanwezig daar, maar ze hadden gelukkig nog een plaatsje voor me vrij gehouden.

Na gezellig met z'n allen gegeten te hebben met voldoende knoflooksaus werd het dan toch tijd om afscheid van elkaar te nemen en op huis aan te gaan. Carnaval 2014 was voorbij.

Wat een super Carnaval was het dit jaar, ik denk dat we best trots mogen zijn dat we er zoiets moois van hebben gemaakt. Het is even werken, maar ook met een klein groepje kan je dus heel leuk muziek maken.

Bij deze wil ik dan ook alle Tones, maar ook onze fans en groupies weer bedanken!

Op naar Carnaval 2015.