Afdrukken

Derde prijs bij de Nederlandse open Kampioenschappen voor Dweilorkesten



De kop is eraf, ons allereerste optreden van het seizoen zit er weer op. Dit keer was dat deelname aan het nederlands kampioenschap voor dweilorkesten in Leidschendam. Hoe het ons daar vergaan is, lees verder zou ik zeggen want anders sta je morgen voor lul in de kantine in de pauze op het werk omdat je de enige bent die niet mee kan praten over de spannende belevenissen van de Rolling Tones.

Laat ik bij het begin beginnen. We hadden allemaal afgesproken bij de Boei in Dordrecht om daar om kwart over 10 te vertrekken richting Leidschendam. Bijna iedereen was op tijd waardoor we al om kwart voor 11 ofzo op pad konden....

Oh wacht, laat ik echt bij het begin beginnen.
Zondag 30 September, zo rond half 2 s'ochtends ging de wekker. Ik had de hele nacht niet geslapen omdat ik zo zenuwachtig was voor deze dag. Na maanden thuis gezeten te hebben was het eindelijk zover dat ik voor het eerst weer aan de slag mocht. Snel deed ik even de patat die nog over was van de dag ervoor in de magnetron zodat ik toch nog een ontbijtje naar binnen kon werken, want ik wist dat het een lange dag zou gaan worden.
Helaas duurde het allemaal wat langer die ochtend omdat ik vergeten was WC papier te kopen en dus moest improviseren bij het toiletbezoek waardoor ik toch enigszinds in tijdnood kwam. Snel haastte ik me dus naar Dirk, alwaar ik de auto mee zou nemen om op pad te gaan naar Leidschendam.
Gelukkig stond de auto klaar, nog hijgend van het fietsen stapte ik in en reed meteen weg. Een collega van Dirk riep nog wat, volgens mij iets van zul je aan me denken. Nou echt niet, op naar Leidschendam!
De snelweg was nog lekker leeg, maar voor mij geen reden om meteen te gaan scheuren, dus lekker rustig vervolgde ik mijn weg. Verwarming aan, de Bolero op repeat en rijden maar. Was toch wel erg vroeg die ochtend, en kon wel merken dat ik praktisch niet geslapen had, maar ja had ook zoveel zin in deze dag. Poeh viel toch wel tegen, en die A13 is ook best wel saai, gelukkig waren er nog schaars geklede dames te zien langs de kant van de weg en Elvis die naar je zwaait zie je ook niet dagelijks.....
Opeens schrok ik op van een pieptoon, de wagen was tot stilstand gekomen op de linkerbaan en voor mij brandde er een lampje op het dashboard dat ik moest gaan tanken. Oh neeeeee, alweer in slaap gevallen, en dat op mijn eerste werkdag!!!!

Tot zover het verhaal van Theo, ex-vrachtwagenchauffeur bij Dirk van den Broek en tevens de reden dat we in een flinke file terechtkwamen en dus met enige vertraging aankwamen in Leidschendam.
Maar goed, we zullen het Theo niet meer kwalijk nemen, we hebben het er niet meer over. Vanaf nu hebben we het alleen nog maar over de fantastische dag die we met de Rolling Tones hebben beleefd daar in Leidschendam :)

Eenmaal op plaats van bestemming snel onze spullen gepakt om ons vervolgens te melden bij de organisatie. Daar kregen we het speelschema uitgereikt, en heel handig, een geplastificeerd A4tje met daarop de naam van onze kapel (niet dat we zo vergeetachtig zijn hoor), en ook nog wat consumptiebonnen (nou ja muntjes in dit geval). Allemaal prima geregeld dus door de organisatie.
Vervolgens op pad naar het eerste podium waar we zouden gaan spelen. We wisten de weg niet, maar door het pad van de stalen groeven te volgen vonden we uiteindelijk (zo nu en dan een tram ontwijkend) toch de juiste locatie. We moesten spelen op een pleintje bij wat eetgelegenheden, naast een vijver met een fontein zodat we ondanks het prachtige weer toch nog wat neerslag hadden die dag.
We moesten even wachten tot het dweilorkest voor ons klaar was met spelen, maar toen konden we eindelijk aan de slag. Het begin was nog een beetje onwennig, misschien waren het de zenuwen, of toch nog beetje duf van de lange reis doordat Theo.... oh nee we zouden het er niet meer over hebben. In ieder geval ging het begin wat moeizaam, maar gelukkig ging het steeds beter en was er bij dit optreden geen jury aanwezig.
Na iets van 5 nummers gespeeld te hebben was de volgende blaaskapel aan de beurt aldaar, en gingen we op pad naar het volgende podium.

Het volgende podium was bij het beginpunt waar we ons ook gemeld hadden bij de organisatie dus dat was gemakkelijk te vinden. We hadden nog aardig wat tijd over voordat we weer moesten spelen dus we maakten van de mogelijkheid gebruik om lekker op het terrasje te gaan zitten, een hapje en een drankje te nuttigen, en te luisteren naar andere deelnemende dweilorkesten.
Toen het bijna zover was dat wij weer aan de beurt waren om te spelen, hoorden we het orkest voor ons afsluiten met Bella Italia, het nummer waarmee wij eigenlijk wilden openen! Niet zo handig, dus besloten we snel om het setje wat aan te passen en meteen lekker aan de bak te gaan met Slaoi.
Dit keer was er wel jury aanwezig, maar we hadden deze dag ons geheime wapen meegenomen: Angelique, onze nieuwe Rolling Tone op trompet!
Slaoi begon dan ook goed, en ook de overige nummers (waaronder ons nieuwe nummer Festival der Liebe) gingen lekker. Met een ter plekke verzonnen choreografie zetten we een leuk optreden neer, tot groot enthousiasme van het publiek en de aanwezige presentatrice die ons na afloop complimenteerde en nog een poging deed Angelique te interviewen.

Op naar het volgende podium. We hadden ook dit keer weer tijd zat om nog wat te drinken, naar andere dweilorkesten te luisteren, over de braderie te lopen, of zelfs even te gaan shoppen. Peter maakte meteen van de mogelijkheid gebruik om een veeeeeel te grote jas te kopen. Ondertussen probeerde de rest van ons Marco te ontwijken die zijn camera meegenomen had om ons weer op de meest rare manieren vast te leggen op film.
Helaas was de volgorde van de dweilorkesten steeds ongeveer hetzelfde, waardoor we dus ook steeds naar dezelfde orkesten stonden te kijken (al hadden we natuurlijk ook even naar een ander podium kunnen lopen), die bovendien ook eigenlijk grotendeels steeds dezelfde nummers speelden.
Beetje saai voor Rolling Tones, dus toen wij aan de beurt waren speelden we natuurlijk nummers die we die dag nog niet hadden gespeeld. Ook dit optreden ging best goed, en voor we het wisten was de tijd alweer om en was de volgende kapel aan de beurt.

We hoefden niet zo heel ver te lopen naar het volgende podium, en ook daar konden we eerst weer even genieten van de optredens van andere dweilorkesten. Ondertussen begon de vermoeidheid hier en daar een beetje toe te slaan, maar gelukkig bevonden wij ons niet op de meest linkerbaan van de A13 maar gewoon op een plein en konden we dus lekker even gaan zitten om wat uit te rusten.
Als laatste kapel van de dag die op dat podium zou spelen begonnen we aan ons laatste optreden. We speelden een beetje van alles wat, we merkten wel dat we er al 3 optredens op hadden zitten, maar de meeste nummers gingen nog goed. Aangezien we de laatste deelnemer waren kregen we net iets meer tijd voor nog wat extra nummers, misschien toch 1 of 2 teveel :)

Op naar het beginpunt alwaar het tijd was voor de grote finale en de prijsuitreiking. De finale bleek te bestaan uit het bij elkaar voegen van alle aanwezige dweilorkesten, en dan proberen met zijn allen ongeveer hetzelfde liedje te spelen. Dat lukte natuurlijk net niet helemaal, maar dat maakte het zeker niet minder leuk. Hele berg muzikanten bij elkaar die nog even uit hun dak gaan.
Toen het de presentatrice eindelijk gelukt was om de boel een beetje stil te krijgen was het tijd voor de prijsuitreiking. We hadden die dag heel veel fantastisch spelende dweilorkesten gezien, dus we hadden niet echt verwachtingen in de prijzen te vallen.
Als eerste werden de publieksprijs en de poedelprijs uitgereikt, daarna kwam de prijsuitreiking van de klasse waarin wij deelgenomen hadden aan de beurt. Oh wat was het spannend, ik zag diverse Tones spontaan beginnen met nagelbijten, hyperventileren in plastic zakjes, enz. enz. Toen kwam het verlossende woord: DERDE PRIJS!!!! Aangezien Marcel op van de zenuwen als aan de grond genageld was blijven staan namen Claudia en Angelique de prijs in ontvangst.
Een mooie beker, dus een groepsfoto mocht niet ontbreken (helaas konden niet alle Tones blijven tot de prijsuitrijking), waarna we allemaal moe maar voldaan op huis aan gingen.

We kunnen weer terugkijken op een zeer geslaagde dag met de Rolling Tones. Mooi weer, leuk georganiseerd evenement, prijs mee naar huis genomen, supergezellige dag gehad, wat wil een Tone nog meer?
Zou ik bijna vergeten onze hulpTones André en Marco2 te bedanken, altijd fantastisch als jullie meedoen, dus bij deze hartelijk dank!

Smaakt naar meer, dus op naar het volgende optreden :)